-
1 disceptō
disceptō āvī, ātus, āre [dis- + capto], to decide, determine, judge, arbitrate, sit as umpire: haec iuste: causam in foro dicere disceptante te: exercitu disceptante, L.: inter populum et regem in re praesenti, L.: eorum controversias: eos ad disceptandum ad amicos vocare, for arbitration, L. — To debate, dispute, discuss, strive: erat non disceptando decertandum: cum palaestritis aequo iure: de controversiis iure apud se potius quam inter se armis, Cs.: de foederum iure verbis, L.: de iure publico armis: si coram de condicionibus disceptetur, Cs.: ut coram imperatore disceptaretur, L.—Fig., to be at stake: in uno proelio omnis fortuna rei p. disceptat.* * *disceptare, disceptavi, disceptatus Vdispute; debate; arbitrate -
2 arbitrātus
arbitrātus P. of arbitror.* * *arbitration; choice; judgment, capacity for decisions; jurisdiction, power -
3 arbitrium
arbitrium ī, n [arbiter]. In law, a judgment, decision of an arbitrator: iudicium est pecuniae certae: arbitrium incertae.—Judgment, opinion, decision: vestrum, T.: de te facere arbitria, pass judgment, H.: arbitria belli pacisque agere, L.: opinionis: usus, Quem penes arbitrium est loquendi, H.—Mastery, dominion, authority, power, will, free-will, choice, pleasure: in eius arbitrium venire: ad suum arbitrium imperare, Cs.: (Iovis) nutu et arbitrio regi: rerum Romanarum, Ta.: ad arbitrium tuum testīs dabo, all the witnesses you require: quid suo fecerit arbitrio, L.: popularis aurae, dictation, H.: id arbitrium negavit sui esse consilii, for his consideration, N.: optandi Muneris, O. — An appraisement, apportionment: eius arbitrio sexagena talenta quotannis sunt conlata, N.: salis vendendi, i. e. monopoly, L.: arbitria funeris, expenses (fixed by an arbiter).* * *arbitration; choice, judgment, decision; sentence; will, mastery, authority -
4 certō
certō āvī, ātus, āre, freq. [certus], to match, vie with, fight, contend, struggle, combat, do battle: armis cum hoste, an venenis?: pugnis, calcibus: proelio, S.: de salute, Ta.: de ambiguo agro bello, L.: acie, V.: animis iniquis, V.: in Bruti salute certatur: maximā vi certatur, S. — Fig., to contend, struggle, strive: inter se quo iure certarent: in centumvirali iudicio: provocatione, L.: si quid se iudice certes, H.: foro si res certabitur olim, be tried, H.: cui (multae) certandae cum dies advenisset, L.: certata lite deorum Ambracia, the subject of arbitration, O.: quicum omni ratione certandum sit: (carmina) certantia iudice Tarpā, recited in competition, H. — To contend, compete, wrestle, struggle, strive, vie, match: cursu cum aequalibus, S.: si nautae certarent, quis eorum potissimum gubernaret: dic, mecum quo pignore certes (in music), V.: Carmine vilem ob hircum, H.: solus tibi certat Amyntas, is your only rival, V.: Certent et cycnis ululae, V.—With inf: Phoebum superare canendo, V.: aequales certat superare legendo (violas), O.: inter se eruere quercum, V.: praedas certantes agere, with all their might, S.: Avidi gloriae certantes murum petere, striving to outdo one another, S.—Fig., to compete, vie, emulate, rival: Benedictis si certasset, T.: cum civibus de virtute, S.: cum aliorum improbitate: contumaciā adversus nobiles, L.: vobiscum de amore rei p.: virtute oportere, non genere certari.—Poet.: viridique certat Baca Venafro, H.: decerpens Certantem uvam purpurae, H.: (hunc) tergeminis tollere honoribus (i. e. tollendo), H.* * *Icertare, certavi, certatus Vvie (with), contest, contend/struggle (at law/politics), dispute; fight, striveIIcertius, certissime ADVcertainly, definitely, really, for certain/a fact, truly; surely, firmly -
5 condemnō
condemnō āvī, ātus, are [com- + damno], to convict, condemn, sentence, find guilty: omnes sine dubitatione condemnant: reum: alquem iudicio turpissimo: hunc sibi, for his own benefit: arbitrium pro socio condemnari, in an arbitration on the partnership: alqm ambitūs: alqm capitis, capitally: iniuriarum: pecuniae publicae: rerum capitalium, S.: sponsionis: eodem crimine Sopatrum: quadruplo condemnari, be mulcted: alqm de aleā: de pecuniis repetundis. — To condemn, blame, disapprove: factum iudicio amicorum: aliquem inertiae: summae iniquitatis condemnari, Cs.: hominem de litteris conruptis.—Of a prosecutor, to convict, prosecute successfully, prove guilty: hoc crimine illum: alqm furti: istum omnium sententiis: inimicum.* * *condemnare, condemnavi, condemnatus V TRANScondemn, doom, convict; find guilty; (pass) sentence; blame, censure, impugn -
6 arbitratio
arbitration; choice; judgment, capacity for decisions; jurisdiction, power -
7 condemno
con-demno, āvi, ātum, 1, v. a. [damno].I.To sentence, condemn, convict (in good prose; rare in the poets).A.In judicial proceedings (opp. absolvo); constr. aliquem, with gen., abl., de aliquā re, later with ad or in aliquid, or with ut.(α).Aliquem:(β).hunc per judicem condemnabis, cujus de eā re nullum est arbitrium?
Cic. Rosc. Com. 9, 25; 9, 26:Scamandrum, Fabricium,
id. Clu. 22, 59 sq.:qui cum judex esset, pecuniam acciperet ab accusatore ut reum condemnaret,
id. Verr. 1, 13, 39:omnis de consilii sententiā,
id. ib. 2, 5, 44, §114: aliquem judicio turpissimo,
id. Rosc. Am. 39, 113:ceteros causā incognitā,
id. N. D. 2, 29, 73:L. Murenam,
Quint. 5, 10, 99:super quadraginta reos ex diversis criminibus una sententia,
Suet. Calig. 38:aliauem multā inrogatā,
id. Tib. 3 et [p. 407] saep.:hunc hominem Veneri absolvat, sibi condemnat,
for his own benefit, Cic. Verr. 2, 2, 8, § 22; cf.: illum libertum illi patrono HS. X. milia condemnare, i. e. to pay him, Gai Inst. 4, 46.— Pass. with kindr. acc.:quasi ei, qui magnā fide societatem gererent, arbitrium pro socio condemnari solerent,
in an arbitration on the partnership, Cic. Quint. 3, 13: quidquid hereditario nomine condemnatus esset, Gai Inst. 2, 252.—And in jurid. formulae, also in act. with acc. of that to or in which one is condemned or mulcted: judex, si condemnat, certam pecuniam condemnare debet, Gai Inst. 4, 52; 4, 48:usuras usurarum,
Dig. 42, 1, 27.—With acc. and gen.:(γ).aliquem ambitūs,
Cic. Clu. 36, 98; Suet. Caes. 9:aliquem capitis,
capitally, Cic. de Or. 1, 54, 233; Suet. Dom. 11:injuriarum,
Cic. Verr. 2, 2, 8, § 22:pecuniae publicae,
id. Fl. 18, 43:rerum capitalium,
Sall. C. 36, 2:sponsionis,
Cic. Caecin. 31, 91: voti, obliged to fulfil his vow (because his wish was granted), Titin. ap. Non. p. 277, 6 (Com. Rel. v. 153 Rib.); Turp. ib. (Com. Rel. v. 128 ib.); cf.:damnare voti,
Liv. 10, 37, 16.—With acc. and abl.:(δ). (ε).aliquem eodem crimine,
Cic. Fam. 2, 1, 1:actionibus famosis,
Dig. 3, 2, 6, § 1 sq.:capitali poenā,
Suet. Dom. 14:certā pecuniā,
to a certain sum, Dig. 10, 1, 3; cf.:minori pecuniā,
ib. 27, 3, 20.—Acc. and ad aliquid:(ζ).aliquem ad metalla, et munitiones viarum aut bestias,
Suet. Calig. 27; cf.:ad bestias,
id. Claud. 14 fin.:ad mortem,
Tac. A. 16, 21; Lact. 6, 23, 20:ad pecuniam,
Dig. 26, 9, 5.—Acc. and in aliquid:(η).in antliam,
Suet. Tib. 51:in solidum,
Dig. 27, 3, 21:in certam quantitatem,
ib. 46, 1, 45.—Acc. and ut:B.condemnatus, ut pecuniam solvat,
Dig. 42, 1, 4.—Transf., in gen., to condemn, to accuse of, charge with; to blame, disapprove: vestra amatis;II.ceteros causā incognitā condemnatis,
Cic. N. D. 2, 29, 73:factum judicio amicorum,
id. Pis. 17, 39; id. Prov. Cons. 10, 25:sceleris generum suum,
id. Fam. 14, 14, 2:aliquem inertiae,
id. de Or. 1, 38, 172:aliquem summae iniquitatis,
Caes. B. G. 7, 19; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 1:Gabinii litteras quādam notā atque ignominiā condemnastis,
Cic. Prov. Cons. 10, 25.—To urge the condemnation of a person, to effect it, to prosecute (rare):ego hoc uno crimine illum condemnem necesse est,
Cic. Div. in Caecil. 10, 30; id. Verr. 2, 5, 69, § 177; id. Rosc. Com. 9, 25 al.:tanto apud judicem hunc argenti condemnabo facilius,
Plaut. Most. 5, 1, 50:Fannium Caepionem... reum majestatis apud judices fecit et condemnavit,
Suet. Tib. 8; id. Vit. 2; Dig. 23, 3, 33; cf. damno.
См. также в других словарях:
issues for arbitration — вопросы, подлежащие разрешению в ходе арбитража. Обычно перечисляются в акте о полномочиях арбитров (terms of reference). Обычно до того, как перейти к рассмотрению испрошенных средств правовой защиты (prayers for relief), состав арбитража… … Glossary of international commercial arbitration
Kuala Lumpur Regional Centre for Arbitration — Региональный центр арбитража в Куала Лумпуре, www.klrca.org … Glossary of international commercial arbitration
request for arbitration — просьба об арбитраже, краткое письменное заявление истца, направляемое ответчику и/или институциональному арбитражному органу (см. ст. 4 ICC Rules), обычно содержащее имя назначаемого или предлагаемого истцом арбитра и краткое изложение… … Glossary of international commercial arbitration
Arbitration in the United States of America — Arbitration, in the context of United States law, is a form of alternative dispute resolution mdash; specifically, a legal alternative to litigation whereby the parties to a dispute agree to submit their respective positions (through agreement or … Wikipedia
Arbitration — • A method of arranging differences between two parties by referring them to the judgment of a disinterested outsider whose decision the parties to a dispute agree in advance to accept as in some way binding Catholic Encyclopedia. Kevin Knight.… … Catholic encyclopedia
ARBITRATION — ARBITRATION, method of settling disputes by their submission, voluntarily and with the mutual consent of all parties, for adjudication by a person or institution. Function of Arbitration In ancient Greek and Roman law – up to the middle of the… … Encyclopedia of Judaism
agreement for arbitration — A contract between parties to a dispute involving their respective legal rights and duties that the disputed matters shall be referred to the decision of others and that the parties shall be bound by the decision reached by such persons. 5 Am J2d … Ballentine's law dictionary
arbitration — arbitrational, adj. arbitrationist, n. /ahr bi tray sheuhn/, n. 1. the hearing and determining of a dispute or the settling of differences between parties by a person or persons chosen or agreed to by them: Rather than risk a long strike, the… … Universalium
arbitration — The determination of a dispute by an arbitrator or arbitrators rather than by a court of law. Any civil (i.e. noncriminal) matter may be settled in this way; commercial contracts often contain arbitration clauses providing for this to be done in… … Accounting dictionary
arbitration — The determination of a dispute by an arbitrator or arbitrators rather than by a court of law. Any civil (i. e. noncriminal) matter may be settled in this way; commercial contracts often contain arbitration clauses providing for this to be done in … Big dictionary of business and management
arbitration — noun the council called for arbitration to settle the dispute Syn: adjudication, judgment, arbitrament; mediation, mediatorship, conciliation, settlement, intervention … Thesaurus of popular words